Het tentoonstellingsverhaal van de Belgische Interneringskampen, meteen na de Tweede Wereldoorlog, wordt gekenmerkt door vier episodes:

1. In het eerste deel gaat men op zoek naar de historische context: de grote volkswoede, een wet die te vaag en te streng was, de verschillende soorten van collaboratie, onderbemande rechtbanken, enz.
2. Vanaf sept. 1944 tot sept. 1945 beleefden men een chaosperiode. Er waren massale arrestaties. Er ontstonden bergen dossiers. Er was een tekort aan huisvesting en gezondsheidszorg. Er werden weer doodsvonnissen uitgevoerd. Om de overbevolking in de gevangenissen tegen te gaan bouwde men interneringskampen met grote houten barakken.
3. Vanaf eind 1945 kwam er stilaan orde op zaken. De economie kwam stilaan op gang. Er was weer voedsel, kleding, steenkool, enz. De incivieken werden ingezet voor openbare werken buiten de gevangenis. Ze werden tewerkgesteld in de koolmijn. Ze mochten een deel van hun vrije tijd zelf invullen. Ze gaven les aan elkaar, ze deden aan cultuur, enz. De vervroegde invrijheidsstelling werd soepel toegepast.
4. Dit deel is beschouwend: wat hebben we geleerd van deze periode? Is er amnestie of zitten we nog steeds met een onverwerkt verleden?

Deze tentoonstelling bestaat uit:

• 50 panelen (0,60m x 0,80m) in woord en beeld
• Spandoek (3m x 6m) met de titel van de tentoonstelling.

• 250 euro voor de eerste twee weken, + 50euro voor elke bijkomende week.
• waarborg 250 euro
• afsluiten van een verzekering ter waarde van 5000 euro

Meer informatie kan bekomen worden op de volgende emailadressen.

• info@gevangenismuseum.be
• karel.govaerts@skynet.be