De gevangenis langs De Nieuwe Wandeling werd tussen 1858 en 1862 gebouwd met opnieuw het Ducpétiaux-model in het architecturale achterhoofd. Aanvankelijk diende zij als hulpgevangenis voor het tuchthuis van Vilain XIV aan de Coupure. In 1935 verhuisde een deel van het personeel en de gedetineerden naar de gevangenissen van Merksplas en Oudenaarde, en het geïmporteerde personeel lag in Merksplas onder meer aan de basis van het ontstaan van de zogeheten "Gentse Wijk".

In 1953 werd in Gent een afdeling ingericht voor antisociale geïnterneerde recidivisten en gewoontemisdadigers. Tot op vandaag verblijven er in de inrichting nog een aantal geïnterneerden. Verder doet Gent dienst als arresthuis (voor de mannen uit het gerechtelijk arrondissement Gent en voor de vrouwen uit de arrondissementen Gent, Oudenaarde en Dendermonde) en als inrichting voor strafuitvoering van de provincie Oost-Vlaanderen. Drie celvleugels vormen de mannenafdeling, in één vleugel werd de vrouwenafdeling ondergebracht.

Tussen 1972 en het einde van de jaren '90 werden talrijke verbouwingen en renovaties uitgevoerd. Tussen vleugels A en B verrezen een ruim atelier en een filmzaal. Het centrale bewakingscentrum werd in 1983 opnieuw in volle glorie in gebruik genomen en imponeert elke binnenkomende bezoeker. Een nieuw administratief centrum, een nieuwe bezoekzaal en een veilige inkom behoren tot de laatste realisaties. Gent is een gesloten gevangenis waarbij de veilige inkom een specifiek aandachtspunt vormt, dit als gevolg van een gijzelingsactie met wapen, een traumatisch moment uit de -relatief- recente geschiedenis van de inrichting. Gent biedt momenteel een capaciteit van 244 plaatsen voor mannen en 40 voor vrouwen. Deze worden ingenomen door een 300-tal mannen en een 50-tal vrouwen. Zij worden zoveel mogelijk ingezet in de gevangenisarbeid en kunnen na de werkdag deelnemen aan diverse vormings- en ontspanningsmogelijkheden.