Met de bouw van het Penitentiair Complex te Brugge werd in 1981 begonnen. De nieuwe gevangenis verving zowel de vroegere mannengevangenis "Het Pandarijntje" in Burgge-centrum als de gevangenis voor vrouwelijke gewoontemisdadigers in Sint-Andries-Brugge (die tot 1992 in gebruik bleef). Het gebouw werd opgetrokken in een kruisvorm met zijdelings uitstekende paviljoenen. Per sectie wordt gewerkt in een systeem van leefgemeenschappen, met een structuur van cellen die uitgeven op een gemeenschappelijke ruimte. Pas in 1991 konden de eerste mannelijke gedetineerden het nieuwe complex betrekken. In 1992 volgden de vrouwen, maar pas in 1996 draaide Brugge op haar volledige capaciteit.

Het PC Brugge is een gesloten gevangenis met een maximum aan materiële veiligheidsmaatregelen en een strenge "veilige inkom". Alle bewegingen binnen de muren worden gevolgd vanuit een grote, centrale controlekamer.

De gevangenispopulatie bestaat uit zowel beklaagden als veroordeelden, deze laatsten met variabele strafduur, tot levenslang veroordeelden toe. Er is een vrouwenafdeling met faciliteiten voor jonge moeders die hun kind(eren) tot een leeftijd van 2 jaar bij zich in de gevangenis mogen houden en verzorgen. In de gevangenis bevindt zich ook een modern medisch centrum met 20 bedden voor Vlaamse gedetineerden/geïnterneerden die ernstige medische zorgen nodig hebben.

Brugge biedt plaats aan 504 mannelijke en 94 vrouwelijke gedetineerden, maar er zijn er respectievelijk bij benadering 650 en 105 effectief opgesloten, zodat ook nu sprake is van overbevolking. Het complex bevat diverse grote ateliers en allerlei mogelijkheden voor sport en ontspanning (fitnessruimte, bibliotheek?) alsook diverse bezoekzalen. In de gebouwen is ook het Penitentiair Centrum voor Basisopleiding (PCBO) gevestigd, een organisatie die samen met het Vormingsinstituut voor Penitentiaire Kaders (VIPK) de opleiding van penitentiair beambten voor haar rekening neemt (zie verder).